“处理<i></i><i></i>，<i></i><i></i>身份，<i></i><i></i>跟青山宗<i></i>关，<i></i><i></i>罪徒<i></i>身份，<i></i><i></i>青山宗<i></i>客<i></i>。”
何管<i></i><i></i>。
柳川<i></i>哼<i></i><i></i>声，满<i></i><i></i>点<i></i>点头。
“老何啊老何，什<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>口，<i></i><i></i>知<i></i><i></i><i></i>怎<i></i>做，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
何管<i></i>讪讪笑<i></i>，<i></i><i></i><i></i>话。
<i></i><i></i>需<i></i><i></i>什<i></i>，两<i></i><i></i><i></i>关系，<i></i><i></i><i></i><i></i>主仆。
“<i></i>果传闻<i></i>真<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，恐怕<i></i><i></i>改变<i></i>山门<i></i>内局势<i></i><i></i>始<i></i>。”
柳川<i></i>表<i></i>很严肃，忍<i></i>住叹<i></i><i></i>口气，“<i></i><i></i><i></i><i></i>，足够乱<i></i>，再<i></i>此混乱<i></i><i></i>，<i></i><i></i>……<i></i><i></i>完蛋！”
<i></i>脸色凝重，满<i></i>担忧，<i></i><i></i>希望寄托<i></i><i></i><i></i><i></i>轻<i></i>身<i></i>？
<i></i><i></i><i></i><i></i>觉<i></i><i></i><i></i><i></i>件，很<i></i><i></i>思议<i></i><i></i><i></i>。
“既<i></i><i></i>，则安<i></i>。”
何管<i></i><i></i>，“<i></i><i></i><i></i>顺应<i></i>命，<i></i><i></i><i></i>。”
“其余<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>决定<i></i>，宗主。”
柳川<i></i>转头，<i></i><i></i>何管<i></i>，眯<i></i>眯眼睛。
“<i></i><i></i><i></i>宗主，真应该让<i></i><i></i>。”
何管<i></i>连连摆<i></i>。
换做其<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>柳川<i></i><i></i><i></i><i></i>气，故<i></i><i></i><i></i>话讽刺何管<i></i>，<i></i>吓死何管<i></i>，<i></i>何管<i></i><i></i><i></i>笑笑，丝毫<i></i><i></i>害怕<i></i><i></i><i></i>。
“<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>。”
“哼。”
柳川<i></i><i></i>再<i></i>。
“<i></i>朱琦<i></i>几<i></i>呢？<i></i><i></i>恐怕<i></i>怀疑江宁<i></i><i></i>历。”
何管<i></i><i></i>。
“让张恒<i></i><i></i>处理。”
柳川<i></i>冷笑<i></i>声。
<i></i>重罚张恒，张恒<i></i>肯定<i></i>严惩<i></i>朱琦<i></i><i></i>头<i></i><i></i>，<i></i>杀鸡儆猴，朱琦<i></i><i></i><i></i>伙，<i></i>敢<i></i>更<i></i><i></i>思<i></i>。
何管<i></i>点头，<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>再<i></i>什<i></i>，离<i></i><i></i>柳川<i></i>书房。
<i></i><i></i>立刻<i></i>达，重罚张恒<i></i>决定，<i></i><i></i><i></i>戒律堂<i></i>工<i></i>。
<i></i>才<i></i>秒记住本站<i></i>址：</div>