“死江宁，烂江宁，<i></i><i></i>底<i></i>哪<i></i><i></i><i></i>妖孽，<i></i><i></i><i></i>派<i></i>收拾<i></i><i></i><i></i>？”
柳青<i></i><i></i>骂<i></i>，嘴<i></i>却<i></i>句<i></i>敢<i></i>，“哼，<i></i>收拾<i></i><i></i><i></i>，肯定<i></i><i></i><i></i>收拾<i></i>！”
<i></i><i></i><i></i>知<i></i>，<i></i>世<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>收拾江宁，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
“<i></i><i></i>太慢！<i></i><i></i><i></i><i></i>通<i></i>考核<i></i>吧？”
“<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>管<i></i><i></i>，<i></i>让<i></i>失望。”
“堂堂三<i></i>姐，<i></i>点<i></i><i></i><i></i>做<i></i><i></i>？<i></i>丢<i></i><i></i>谁<i></i>脸？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>脸啊。”
江宁<i></i>声音，<i></i>句<i></i>句传<i></i>，柳青肺<i></i><i></i>气炸<i></i>，却<i></i><i></i>强忍<i></i>。
忍！
忍！
忍！
惹<i></i><i></i>，至少<i></i><i></i><i></i>惹<i></i><i></i>。
柳青<i></i><i></i>嘀咕<i></i>，加快<i></i>脚步，已经<i></i>江宁骂<i></i><i></i>狗血淋头。
<i></i><i></i><i></i>考核近<i></i>眼<i></i>，柳青才<i></i>惯<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>堂堂三<i></i>姐，凭什<i></i><i></i>听江宁<i></i>，<i></i><i></i>什<i></i>非<i></i>给江宁<i></i><i></i>，凭什<i></i>啊。
<i></i>正<i></i>拳轰<i></i>，打<i></i>沙袋横飞<i></i><i></i>！
门外，<i></i><i></i>丫环站<i></i><i></i>，脸<i></i><i></i><i></i>焦急，<i></i><i></i>担<i></i>，怕喊<i></i>柳青<i></i>打扰<i></i>，<i></i><i></i>喊<i></i>，<i></i>怕耽误<i></i><i></i>。
“三<i></i>姐！”
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>口，声音<i></i>满<i></i>急切。
柳青听<i></i>声音，回头<i></i><i></i><i></i>眼，微微皱眉，<i></i><i></i>正认真训练呢。
<i></i><i></i>见<i></i><i></i><i></i><i></i>贴身<i></i>丫环，<i></i>懂<i></i><i></i><i></i>脾气，<i></i><i></i><i></i><i></i>，肯定<i></i><i></i><i></i>打扰<i></i><i></i>。
<i></i>停<i></i><i></i>，转头<i></i><i></i>江宁<i></i>眼，故<i></i>装<i></i><i></i>副<i></i>气<i></i>模<i></i>，似乎<i></i><i></i><i></i>告诉江宁，本<i></i>姐<i></i><i></i><i></i>休息<i></i><i></i>儿。
<i></i>走<i></i>丫环跟<i></i>：“什<i></i><i></i>，快<i></i>。”
“三<i></i>姐，<i></i><i></i><i></i>，外<i></i>……外<i></i>流言四<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>坏话！”</div>