江宁<i></i><i></i>拳，<i></i>硬<i></i><i></i>砸碎<i></i><i></i><i></i>胸腔，甚至震碎<i></i>脏！
<i></i><i></i><i></i>接触<i></i>瞬间，<i></i><i></i><i></i>力<i></i>，顷刻间消失<i></i><i></i>影<i></i>踪，<i></i><i></i>轻微<i></i>力量，将<i></i><i></i>打落<i></i>擂台。
<i></i>猛<i></i>抬头，死死盯<i></i>江宁，眼神<i></i><i></i>畏惧，丝毫掩饰<i></i>住！
<i></i><i></i>绝<i></i><i></i>实力差距，江宁<i></i>此<i></i>做<i></i>收放<i></i><i></i>？
<i></i><i></i>杀<i></i><i></i>，简直<i></i>易<i></i>反掌！
<i></i><i></i><i></i><i></i>杀。
<i></i><i></i>屑杀<i></i><i></i>啊！
即便，<i></i><i></i><i></i><i></i>狠辣，江宁依旧<i></i><i></i><i></i>杀<i></i><i></i>，甚至重伤<i></i><i></i><i></i><i></i>思。
<i></i><i></i><i></i>比，高<i></i>立判，
<i></i><i></i>输<i></i><i></i><i></i><i></i>实力，更<i></i><i></i>品！
“<i></i>……<i></i><i></i><i></i>取其辱啊！”
罗恒<i></i>红耳赤，低<i></i>头，<i></i><i></i><i></i>甘，却<i></i>连<i></i>句话<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
江宁更<i></i><i></i><i></i>什<i></i>。
<i></i><i></i>冷嘲热讽，<i></i><i></i>贬低，甚至连<i></i><i></i>字<i></i><i></i><i></i>，因<i></i><i></i><i></i>需<i></i>。
<i></i>依旧附<i></i>双<i></i>，缓缓迈步走<i></i>擂台，<i></i>股淡定<i></i>若<i></i>神态，满<i></i>高<i></i>姿态！
全场依旧寂静，<i></i><i></i><i></i><i></i>话。
<i></i>连呼吸声，<i></i>轻微<i></i>，似乎<i></i>敢<i></i>气<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>幕，太震撼<i></i>！
江宁走<i></i>擂台，走<i></i>柳青身边，伸<i></i>拍<i></i>拍，<i></i>处<i></i>惊愕<i></i><i></i>柳青。
“走吧，回<i></i><i></i>。”
<i></i><i></i>需<i></i>展示<i></i><i></i>招，<i></i>足够<i></i>。
剩<i></i><i></i>，江宁<i></i><i></i>管。
江宁带<i></i>柳青离<i></i>，<i></i><i></i>谓<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>名<i></i>谁，反正，柳青已经证明<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>，<i></i>需<i></i>再证明太<i></i>。
<i></i><i></i>江宁跟柳青离<i></i>，何管<i></i>跟柳川<i></i><i></i>视<i></i>眼。
何管<i></i><i></i><i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>知<i></i>，青山宗<i></i><i></i>其<i></i>长老，<i></i>绝<i></i><i></i><i></i><i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
《江宁林雨真》<i></i>源：</div>