江宁迈步离<i></i>，何管<i></i>似乎早<i></i>料<i></i>江宁<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>点<i></i>外。
<i></i><i></i><i></i>头领路，江宁<i></i><i></i>身<i></i>，<i></i>柳青亦步亦趋，犹豫<i></i>几次<i></i><i></i>口，问<i></i><i></i>底<i></i>怎<i></i>回<i></i>。
<i></i>江宁<i></i>知<i></i>，何管<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>问父亲。
很快。
几<i></i><i></i><i></i><i></i>宗主府。
柳青刚<i></i><i></i><i></i>，何管<i></i>伸<i></i>拦<i></i><i></i>。
“三<i></i>姐，宗主<i></i><i></i>儿正忙呢，<i></i><i></i><i></i>见<i></i>。”
<i></i><i></i>，<i></i>转头<i></i>向江宁：“<i></i>边请。”
“……”
柳青目瞪口呆。
<i></i><i></i><i></i>父亲<i></i>忙？
连<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>见，见江宁<i></i><i></i>？
<i></i>底谁才<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>。
“喂！喂！”
柳青喊<i></i>，<i></i><i></i><i></i>理<i></i>。
江宁跟<i></i>何管<i></i>，直接进<i></i><i></i>。
柳青跺<i></i>跺脚，<i></i>冲进<i></i>，<i></i><i></i><i></i>宗主府，门口<i></i>护卫，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>三<i></i>姐，擅闯<i></i><i></i>，<i></i>果很严重<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>江宁<i></i>背影，消失<i></i>门口。
“哼！”
太<i></i>分<i></i>！
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，反<i></i>连问<i></i>机<i></i><i></i><i></i><i></i>，江宁倒<i></i>进<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>跟<i></i>，<i></i><i></i>什<i></i>关系？
柳青<i></i><i></i>，<i></i>觉<i></i><i></i>红耳赤，<i></i><i></i>什<i></i>跟什<i></i>啊。
<i></i><i></i>跟江?洱扒伍扒陆遮<i></i>珊?宁认识才<i></i>久？
父亲<i></i><i></i>让<i></i><i></i>跟<i></i>……<i></i>怎<i></i><i></i><i></i>啊。
<i></i><i></i>，<i></i><i></i>解呢。
柳青<i></i>门口<i></i>回走<i></i>，胡思乱<i></i>。
<i></i>彼<i></i>。
柳川<i></i>书房。
<i></i>坐<i></i><i></i>，抬头<i></i><i></i>走进<i></i><i></i>江宁，挥<i></i>挥<i></i>。
何管<i></i>立刻将门关<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>两<i></i><i></i>。
江宁丝毫<i></i>见外，坐<i></i><i></i><i></i>，与柳川<i></i>四目相<i></i>。
“<i></i><i></i>几<i></i>条件，”
<i></i><i></i>门见山，<i></i><i></i><i></i>句客套，<i></i>像<i></i>认识<i></i><i></i>，<i></i><i></i>需<i></i>客套，“满足<i></i><i></i><i></i>求，<i></i>帮<i></i>，否则，免谈。”
《江宁林雨真》<i></i>源：</div>