，</p>
<i></i>才<i></i>秒钟记住本网站《.gzthby.笔<i></i><i></i>书阁》更新<i></i>快<i></i><i></i><i></i>网站!
哪怕失败<i></i>，付<i></i>代价<i></i>，<i></i><i></i><i></i>江宁，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>宗主，<i></i><i></i><i></i>保证青山宗，维持住<i></i><i></i><i></i><i></i>切，直<i></i><i></i><i></i>终倒<i></i>。
“<i></i>，<i></i><i></i>怎<i></i>做？”
何管<i></i>问<i></i>。
“配合<i></i>。”
“什<i></i>理由呢？”
何管<i></i>笑<i></i>跟老狐狸<i></i><i></i>，柳川<i></i>顿<i></i>瞪<i></i><i></i>眼，抄<i></i>桌<i></i><i></i>杯<i></i><i></i>砸<i></i><i></i>。
“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>啊？<i></i><i></i><i></i>问<i></i>！”
何管<i></i>身<i></i>敏捷，接住杯<i></i>，<i></i><i></i>翼翼放<i></i>，笑<i></i>：“<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
<i></i>完，恭恭敬敬退<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>招惹此刻<i></i><i></i><i></i>脾气<i></i>柳川<i></i>。
江宁<i></i>真<i></i>厉害啊。
柳川<i></i><i></i><i></i>脾气<i></i><i></i>，<i></i><i></i>少<i></i><i></i><i></i>火<i></i>，江宁才跟<i></i>聊几句，<i></i><i></i>柳川<i></i>气<i></i><i></i><i></i>。
何管<i></i>感觉，怎<i></i><i></i><i></i><i></i>笑呢。
真<i></i><i></i>物降<i></i>物啊。
江宁走<i></i>宗主府，外<i></i>柳青正<i></i><i></i>等<i></i>，见江宁<i></i><i></i>，急忙跑<i></i><i></i><i></i>。
“怎<i></i>回<i></i>？问清楚<i></i><i></i><i></i>？”
<i></i>脸<i></i><i></i>红，<i></i><i></i>敢跟江宁<i></i>视，低<i></i>头，声音很轻，“<i></i><i></i>俩，怎<i></i><i></i>……”
“<i></i><i></i>什<i></i>呢。”
江宁伸<i></i><i></i>指，<i></i>柳青额头<i></i><i></i>弹。
“哎哟！”
柳青忙捂<i></i>额头：“<i></i>什<i></i><i></i>思啊！”
“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
江宁<i></i>，“<i></i><i></i>妻<i></i><i></i>，<i></i><i></i>娶<i></i>。”
柳青楞<i></i><i></i><i></i>，眼眶突<i></i><i></i><i></i>红，旋即哼<i></i>：“<i></i>才胡思乱<i></i><i></i>！<i></i><i></i><i></i>娶<i></i><i></i><i></i>？<i></i>什<i></i>癞蛤蟆，胆敢痴<i></i>妄<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>法？”
“<i></i>做梦呢，谁<i></i>嫁给<i></i>？”
“<i></i><i></i>根本<i></i><i></i>熟<i></i>吗，<i></i>真敢<i></i>啊<i></i>！”