<i></i>语速极快，似乎<i></i>隐瞒什<i></i><i></i>绪，故<i></i>装<i></i><i></i>副凶狠<i></i>模<i></i>。
“<i></i>警告<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>任何<i></i>法！”
“嗯，<i></i><i></i><i></i>，放<i></i>。”
江宁淡淡<i></i>。
西洱拂扒伍洱<i></i>拂?啪嗒啦——
似乎，<i></i>什<i></i>东西碎掉<i></i>声音。
柳青突<i></i>觉<i></i><i></i>头<i></i>阵空，<i></i>脸<i></i>依旧挂<i></i>笑<i></i>，<i></i><i></i>，<i></i><i></i>僵硬。
<i></i>伸<i></i>，搭<i></i>江宁肩膀<i></i>，故<i></i>轻松：“<i></i>觉<i></i>，<i></i><i></i>做朋友<i></i><i></i><i></i>错<i></i>，<i></i>指点<i></i>，<i></i>罩<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>青山宗，<i></i><i></i>敢欺负<i></i>。”
“<i></i><i></i>，<i></i><i></i>挺<i></i>？”
“<i></i>兄弟吧，<i></i>块吃肉，<i></i>块喝酒，<i></i>高兴<i></i>喊<i></i>几声师父<i></i><i></i>。”
“<i></i><i></i>话啊，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>？”
……
两<i></i><i></i><i></i>边走，柳青<i></i>边<i></i>，<i></i><i></i>停<i></i>，更<i></i>让江宁插<i></i>句话。
回<i></i>院<i></i><i></i>，柳青打<i></i><i></i>招呼，<i></i>转身走<i></i>，快步回<i></i><i></i><i></i><i></i>房间，砰<i></i><i></i>声，<i></i>门重重关<i></i><i></i><i></i>。
<i></i>坐<i></i>梳妆镜<i></i>，<i></i><i></i>镜<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，眼睛，越<i></i>越红。
<i></i>兄弟，<i></i>朋友，<i></i>块吃肉，<i></i>块喝酒，<i></i>像<i></i>挺<i></i><i></i>。
反正，<i></i><i></i>本<i></i><i></i><i></i>熟啊，<i></i><i></i><i></i>份<i></i>，已经很<i></i>缘分<i></i>，<i></i><i></i><i></i>。
“原<i></i>，<i></i><i></i>妻<i></i><i></i>啊，<i></i><i></i>什<i></i><i></i><i></i><i></i>呢？”
柳青咬<i></i>嘴唇，声音<i></i><i></i>颤抖，<i></i>很快<i></i>调整<i></i><i></i><i></i>，“<i></i>机<i></i>，<i></i><i></i>定<i></i>见见。”
彼<i></i>。
消息，已经被何管<i></i>放<i></i><i></i><i></i>。
江宁<i></i>三<i></i>姐<i></i>正<i></i><i></i>选，更<i></i>柳川<i></i><i></i><i></i>重<i></i><i></i>，甚至<i></i>传言，未<i></i><i></i>培养江宁，<i></i>青山宗交给江宁！
消息<i></i><i></i>，整<i></i>青山宗顿<i></i>沸腾<i></i>。
<i></i>仅仅<i></i><i></i><i></i>弟<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>震惊万分，几<i></i>长老更<i></i>完全<i></i><i></i><i></i>，柳川<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i>连柳川<i></i><i></i>两<i></i>儿<i></i>，<i></i>满脸<i></i>服气，直接冲<i></i>柳川<i></i><i></i>书房，<i></i><i></i>问<i></i>清楚！
《江宁林雨真》<i></i>源：</div>